Bazen o kadar çok istiyorum ki; içinden çıkamadığım; çözüm üretemediğim
anlarda o durumdan kurtulmayı... uzaklaşmayı... başka diyarlara
gitmeyi...
Belki de Aç/kapat butonuna sahip olmayı...
İstemediğim zaman o durumu kapatabilmeli... Ya da yeni bir başlangıç için o tuşu kullanabilmeyim...
Şimdi öyle anlar oluyor ki yeni bir başlangıç için izin vereyim...
Bırakayım açsın... söylemekten, denemekten korkmayayım. Kaybedeceğim ne
varki zaten diyeyim...
Ama gördükçe, hep ilk adımı attıkça, fedakarlıklarımı zamanla
sindirdikçe düşünüyorum da... olmayacak sanırım; cesaretim kalmamış...
kapat gitsin!...