Sus Dergi isimli edebiyat dergisi için ideoloji konusunda yazdığım foto-yazım fakat baskıya yetişmediği için buradan yayınlıyorum..
Kökeni fikir, düşünceden gelen bir kelime zaman içinde anlamını ne kadar kaybedebilir, anlamından ne kadar soyutlanabilir ki? İdeoloji... Zaman içerisinde anlamını o kadar kaybetmiş ki gerçek hayattaki anlamı bağnazlığa kadar ulaşmış boyutta.
Okumuyor, düşünmüyor, araştırmıyoruz; bunun sonucu olarak bir ideolojiyi sadece kulaktan dolma bilgilerle, hatır kırmamak, bir ortam içerisinde bulunmak veya statü sahibi olmak için benimsiyoruz... Başka görüşler ne diyor bu konuda, acaba benim savunduklarım yanlış mı demiyoruz, sonuçta bir hiçi savunduğumuzu öğrenmekten korkuyoruz, belki de bu yüzden fanatikleşiyoruz, keskinleşiyoruz.
Aşırı fanatikliğe gidilmesi ve bilgi edinilmemesinin sonucu olarak herşeye toleransımız, hoşgörümüz sıfır oluyor. Başka bir ideolojiye karşı tamamen kapıları kapayıp kesinlikle tahammül edemiyoruz. Konuşup uzlaşacağımıza direkt çatışmaya gidiyoruz. Eskiden de böyle olmamış mı, aynı ülkenin evlatları sebebini bilmedikleri halde birbirini yok etmeye çalışmış, kardeş kardeşi kırmamış mı?... Sebep? Görüş farklılığı!..
Tamam, insan bir şeye inanmalı ama başka görüşlere de saygı duymalı. Başkasının ürettiği fikre körü körüne bağlanıp onu savunacağım diye, ülkesi için sorumluluklarını unutmamalı.
Hayat o kadar kısa ve önümüzde kat etmemiz gereken o kadar büyük bir yol var ki ülke olarak. Acaba böyle bir çatışma için lüksümüz var mı? Yıllarca darbelerle, savaşlarla onlarca yıl kaybeden Ülkem, fikri olarak savaşlarla, çatışmalarla daha kaç on yıl kaybedecek?
Durmadan kendimize sorup duruyoruz; "Neden yeni bişeyler üretemiyoruz", "neden dışa bağımlıyız?", "Neden üreten değil de sürekli tüketeniz?" Cevabını sürekli arıyoruz belki de bu soruların cevabı en verimli çağlarındaki gençlerin, öğrencilerin, başkalarının fikirlerinin, dogmalarının peşinde yok olması olmasın.
Bunun cevabını toplumca idrak edebilmek için acaba kaç nesil daha yok olacak?