Müjdeli haber geldi :)

Imagine Cup fotoğraf yarışması kategorisinde süre uzatıldı... Başvuru için 1 Mart son gün olan fotoğrafçılık, kısa film ve tasarım kategorilerinin süreleri 1 ay daha uzatılarak son başvuru tarihi 1 Nisan oldu. Kalan gün geri sayacı bugün itibari ile "41 gün" :)

 

Umarım az zamanım kaldı diye katılamıyacaklara çok sevindirici bir haber olmuştur . Normalde Bugün anlatmayı planladığım Imagine Cup'a başvuru nasıl yapılır ve Imagine Cup'a proje nasıl yüklenir konularını yarın anlatacağım.

Yarışma hakkında detaylı bilgiyi buradan edinebilirsiniz.

Sorularınızı ibrahim.kivanc@msakademik.net mail adresim ile bana ulaştırabilirsiniz.

Hepinize başarılar.

Heyecanla beklediğim All Star haftasonu bitti. Eski yıllara nazaran o duyguyu o heyecanı alamasam da maçta yine de hoşuma gitti. Çeşitli yarışmalarla 3 gün uykusuz ama bir o kadar da güzel geceler yaşadım.

Smaç yarışmalarının artık tamamen Showa yönelik olması ve seyirci odaklı olması da yarışmayı daha da ilginç hale getirdi. Dwight Howard ile Nate Robinson finale kalmayı başardılar. Geçen Senenin şampiyonu Superman olarak tanıdığımız Dwight Howard'ı yenmek için Superman'in krypto taşına zaafına dem vuran Nate Robinson, Krypto yeşili topu ve formasıyla birinciliği elde etti.



Özellikle de Shaq'ın bir dansı vardı ki All-Star maç başlangıcında NBA'in neden bu kadar popüler olduğunun ve tamamen eğlence amaçlı bir karnaval olduğunu rahatlıkla görebiliyoruz.

Şubatlar artık daha zor geçiyor tam 2 senedir. Babamı kaybettiğim o 2 sene önceki şubat... şubatları bana daha soğuk kılıyor.

Şu dünyada tüm uğraşların, tüm mevki/makam, sevdaların, kavgaların boş olmasını görmek... Bunu anlamak için sanırım insanın en sevdiğini kaybetmesi gerekiyor. Hayat sanırım bu şekilde öğretiyor bunları.. Gerçeklerin önündeki perde sanırım bu şekilde iniyor.. İşte ben de anladım ve hala acı acı anlıyorum...

2 sene geriye dönüp baktıkça o zamandan beri her yaptığım işi, her attığım adımı babama ithafen atıyorum.. beni görüyormuş da yine gurur duyuyormuş, gurur duyması için yapıyormuşum gibi.. Sanırım bu yüzden yaptıklarım içime siniyor, yapmak için baştan savma yapmıyorum.

Ya bu acı nasıl anlatılır? Baktığım her yerde bir anı, bir hikaye görmek bu kadar kolay olmasa gerek... Yaptığım her grafikte, çektiğim her fotoğrafta hissediyorum yokluğunu, sanırım bunlarla anlatabiliyorum yokluğunun acısını... bunlarla avutuyorum kendimi...

Yukarıdaki kalp grafiğimde hissettiklerim gibi; puzzle'ın eksik parçası; sürekli dikkatini çeker o parça, tamamlanmadan da sana haz vermez milyon parçalık puzzle, birleşmiş ufak yerlere göz gezdirirken mutlu olur sevinirsin, ama gözün oraya çarpınca tekrardan kahrolursun...

Son zamanlarda içime birikenleri de sanırım en iyi aşağıdaki fotoğrafımda anlatabildim...



- Tel... Telafisi var mı senden uzağım... ?!
- Tel... Telefon her çaldığında.. !@?
- Tel?... Telaffuzu...?!

Şimdi bitiremediğim mısralarıma bakıyorum da artık bitmelerine gerek yok...

Sanırım kendimi görüyorum onlara baktıkça...

Çünkü bu halleriyle bana benziyorlar... beni anlatıyorlar bu yarım halleriyle...

Yüzlerce kez kontrol edip, tekrar etmeme rağmen arkasını getiremediğim, ne gelirse gelsin  yakışmayan, bir türlü bütün olamayan...

şimdi yarım bir kelimeyim artık ne önemi varki yanımdaki kelimelerin?

Erciyes Üniversitesi Fotoğrafçılık Kulübü'nün, 13-18 ŞUBAT 2009 tarihleri arasında Erciyes Üniversitesi Sabancı Kültür Merkezi sergi salonunda düzenleyeceği Benim de fotoğraflarımın bulunduğu "SEVGİ " konulu fotoğraf sergisine bütün fotoğraf severler davetlidir.

İnsan hayatında önemli yeri bulunan sevgi imgesinin işlendiği bu sergide benzerlerinden farklı olarak tüm fotoğraflar "Işıkla Boyama" tekniği ile çekilmiştir.

Kayseri dışındaki fotoğraf severler için PhotoSynth ile online sergi serisine devam edeceğiz. İlginiz için şimdiden teşekkürler...

www.eufok.erciyes.edu.tr
www.kadrajimagirme.com